Dolinę Muminków okryła gruba warstwa śniegu. Wszyscy domownicy zapadli już w zimowy sen, jednak zupełnie nieoczekiwanie w domu zrobiło się bardzo chłodno. Obudzony Muminek uznawszy, że w kominku brakuje drewna, postanowił udać się po nie aż do drewutni. Zaś do drewutni najlepiej pojechać na nartach! W ten sposób Muminek z Ryjkiem przeżywają w środku zimy prawdziwie śniegową przygodę.

Mimo że jest to opowiadanie stworzone na podstawie historii o Muminkach, to świetnie oddaje klimat oryginalnych dzieł Tove Jansson. Urzekają stonowane ilustracje! Znajdziemy tu niesamowitą zimową atmosferę — wielkie zaspy, padający śnieg, surowość krajobrazu. Nie ma krzykliwych barw, historia jest krótka i bardzo prosta, a momentami nawet zabawna. Doskonale wprowadza dziecko w muminkowy świat, przyciąga swoim spokojem i przytulnością. Aż chce się ją czytać w zimne grudniowe wieczory, albo... chłodne poranki (koniecznie pod kocem i z kubkiem kakao 😀). Żałuję, że ta seria autorstwa Haralda Sonessona jest już niedostępna, bo zdecydowanie bardziej do mnie przemawia niż barwne wydania, które aktualnie są w sprzedaży.

"Czy znasz Muminka?
Oto on!"

Zanim Wasze dziecko będzie na tyle duże i gotowe, by odkryć ten właściwy muminkowy świat stworzony przez Tove Jansson (który nie do końca przecież jest taki kolorowy i uroczy), można zapoznać je z nim dużo wcześniej. Po kolorowe książeczki z wydawnictwa Harper Collins małe rączki wyciągają się same, i choć trudno wytłumaczyć młodszemu dziecku, czym są te białe stworzonka (więc nie pozostaje nic innego, jak mówić po prostu "Muminek"), to wnętrze książeczek jest na tyle przystępne i przyciągające uwagę malucha, że na razie nie musimy martwić się dodatkowymi wyjaśnieniami ツ

Nie ma tu bowiem żadnych skróconych muminkowych historii. To cztery kilkustronicowe kartonowe książeczki, mieszczące się w małym etui (chowanie i wyciąganie z niego książeczek będzie chyba jedną z lepszych zabaw mojego 1,5-rocznego dziecka), podzielone tematycznie na części takie jak: emocje, pory roku, kolory oraz rodzinę i przyjaciół. Krótkie teksty, proste, niezwykle barwne obrazki, a do tego doskonale zachowany muminkowy klimat (to już smaczek dla tych starszych miłośników Muminków). Bardzo przyjemne edukacyjne wydanie, które aż się prosi, by dołączyć do biblioteczki Waszego dziecka.

Ja jestem nim urzeczona. Miałam poczekać z pokazaniem książeczek Najmniejszemu jeszcze z kilka miesięcy, ale dorwał je wczoraj, kiedy ukradkiem robiłam im zdjęcia. Rozczulił mnie mały paluszek wskazujący po kolei każdego bohatera, w oczekiwaniu, aż nadam im wszystkim właściwe nazwy. W ten sposób Najmniejszy poznał Małą Mi, Włóczykija i cała ferajnę. Liczę po cichu, że kiedy w jego życiu pojawią się oryginalne Muminki, sięgnie do nich o wiele chętniej, znając już kawałek ich świata.

***
Muminki. Bardzo ważne sprawy, opracowanie zbiorowe, tłum. Beata Żmichowska, Wydawnictwo Harper Collins, Warszawa 2021, s. 40.

Chyba zdążyłam. "Ho! Ho! Zaparzcie no kawę, wy tam w środku!". Co roku próbuję napisać o niej w listopadzie i... co roku mi nie wychodzi. Grzęznę gdzieś w cieple muminkowej kuchni. Przy piecu. Między cudownie dziwnymi rozmowami Paszczaka i Homka. Między opuszczonymi kątami, gdzie nie tak dawno mieszkała sobie rodzina Muminków. To takie niezwykłe, że w Dolinie Muminków w listopadzie... nie ma Muminków. Są za to głosy, cienie, wspomnienia i... oni. Filifionka, Paszczak, Mimbla, Toft. Jest Wuj Truj i Włóczykij. W tej chwili nie potrzeba nic więcej.  I tylko plączę się w myślach, rozeznając do kogo mi najbliżej. Raz jestem nerwową Filifionką, innym razem Paszczakiem marzącym o żeglowaniu. Czasem trochę Mimblą. Z nimi wszystkimi, w tym muminkowym miejscu bez Muminków jest mi niesamowicie. Bo Dolina ma w sobie chyba najwięcej powagi ze wszystkich muminkowych dzieł Tove Jansson. A może to ten listopadowy nastrój?

Zaczyna się od małego Homka imieniem Toft. Filifionki i Paszczaka. A potem schodzą się wszyscy. Targani jakimś niezwykłym przeczuciem, postanawiają udać się jesienną porą do Doliny Muminków. Każdy ma z nią własne wspomnienia. Każdy na swój sposób podziwia któregoś z członków rodziny Muminków. Paszczak Tatusia Muminka, Filifionka Mamę. To że nie zastają Muminków u siebie, nie przeszkadza im, żeby zaszyć się razem w ich przyjaznym i gościnnym domu, i wspólnie przeczekać ten jesienny czas. Posprzątać, zaparzyć kawę, a nawet urządzić przyjęcie!

Dobrze spędzało mi się listopad z Doliną Muminków. To piękna i niezwykła książka. Pełna znaczeń, ważnych zdań, unikalnych postaci. Chyba najbardziej dorosła z serii i najbardziej melancholijna. Wiem, że wrócę do niej za rok. Jak zwykle.

***
Jansson Tove, Dolina Muminków w listopadzie, tłum. Teresa Chłapowska, Wydawnictwo Nasza Księgarnia, Warszawa 2020, s. 192.

Czy Wy widzicie to, co ja? Muminkowy Wielki słownik obrazkowy polsko-angielski z wydawnictwa HarperCollins to coś naprawdę szczególnego, zwłaszcza dla fanów Muminków! I nie tylko tych najmłodszych, mimo że właśnie im jest dedykowany. Sama jestem zachwycona. Jako dziecko uwielbiałam oglądać podobny słownik z postaciami z bajek Walta Disneya. Nawet jeśli bardziej interesowały mnie tylko obrazki, to do głowy wpadło pewnie niejedno angielskie słówko. Myślę, że dla dziecka tematyczne słowniki to strzał w dziesiątkę. Klimat tego muminkowego podkreślają dodatkowo... oryginalne ilustracje Tove Jansson. Dlatego, przeglądając duże karty słownika, można poczuć się jak w prawdziwej dolinie Muminków.

Dni tygodnia, miesiące, pory roku. Kolory i kształty. Cyfry, litery. Przeciwieństwa, obowiązki i uroczystości. Nawet nie spodziewałam się, że tyle słów można wymyślić z tego muminkowego świata. Ten obrazkowy słownik to również dobry pomysł na początek samej przygody z Muminkami, kiedy dziecko może jeszcze nie chce słuchać długich, niekiedy trochę strasznych historii, ale już jest ciekawe dziwnych stworzeń wymyślonych przez Tove Jansson. Mi słownik ogromnie się podoba, chociaż minie chwila, zanim obejrzymy go z Najmniejszym. Na razie jest cały mój ;)