co lubią robić duchy..."

Niesamowity i dość niestandardowy (jak często widujecie czachy i duchy w książeczkach dla dzieci?) picturebook utrzymany w klimacie Halloween (mamy tu strachy i dynie), z bardzo ważnym przesłaniem. O nieśmiałości, o pasji, o tym, że to, co z pozoru wydaje się straszne, może być całkiem miłe. Jak choćby nasz tytułowy duszek Gustaw. Albo zgraja straszydeł i maszkar, które niemal wylewają się z uroczej książki Flavii Z. Drago. Nie ma się czego bać — zdają się krzyczeć strony pełne potworów. Jednak to nie o lęk przed nimi tutaj się rozchodzi.

Gustaw jest typowym duszkiem, który poza tym, co duchy lubią robić najbardziej (to chyba jasne, że straszyć i przechodzić przez ściany), ma jeszcze jedną niezwykłą pasję — grę na skrzypcach. Jednak Gustaw nie jest w pełni szczęśliwy. Brakuje mu przyjaciół, a próby zbliżenia się do innych strachów nie przynoszą rezultatu. Gustaw jest dla nich niewidzialny. Dopiero zaproszenie na niezwykły skrzypcowy koncert daje nadzieję na zmianę. Chociaż wymaga też dużo odwagi.

Jak trudno czasem poradzić sobie z nieśmiałością! Gustaw. Nieśmiały duszek to przykład na to, że zawsze warto próbować nawiązywać relacje, na jakich nam zależy. Nie chować się, mimo że paraliżuje nas strach. Warto mieć swoje pasje dające prawdziwą radość. Picturebook Flavii Z. Drago, mimo dość szczególnych bohaterów i nieco przerażającej stylistyki (cmentarz jest naprawdę straszny!) niesie mądre przesłanie i może podnieść na duchu シ nasze pociechy, które trochę gorzej radzą sobie w kontaktach z rówieśnikami. Do tego to dobra propozycja na Halloween. Zachowuje klimat, jak i oswaja z różnego rodzaju strachem. 

"— Mamy problem, bo ludzie generalnie
zbyt dużo nie myślą — odpowiada robot.

Martin Widmark przyzwyczaił mnie do melancholijnych, nastrojowych książek, których klimat potęgują cudowne ilustracje Emilii Dziubak. Czy była to Długa wędrówka, czy Dom, który się przebudził — za każdym razem kończyłam ich wspólne dzieło prawdziwie wzruszona i przejęta. Wydawało mi się, że z Dinksem będzie nieco inaczej. Dotyka on dość współczesnego i z pozoru mało emocjonującego tematu. Szykowałam się na odrobinę humorystyczną, choć ważną historię o zagrożeniach związanych z rozwojem sztucznej inteligencji. Dostałam opowieść o robociku (z którego śmiał się mój trzylatek), który wyręcza w pracach domowych dwójkę głównych bohaterów. Zabawną i straszną zarazem, wciąż jednak poruszającą, mimo że w zupełnie inny sposób niż dotychczasowe książki tego duetu.

Kilka dni przed Wigilią, podczas gdy Walter piecze ciasto i szykuje dom na święta, jego brat Rutger konstruuje małego robocika, który ma pomóc braciom w ich domowych obowiązkach. Dinks z czasem coraz bardziej się rozwija i zaczyna przesadnie ingerować w życie Waltera i Rutgera. Czy to, co wydawało się zwyczajnym ułatwieniem, może stać się... największym wrogiem?

Oto jak technologia jest w stanie zawładnąć naszym życiem, jeśli tylko jej na to pozwolimy. Dinks to dość niepokojąca, ale i pouczająca historia, która powinna spodobać się nie tylko dzieciom. Starszego odbiorcę przekona, że może nie zawsze warto opierać się na technice i częściej doceniać pracę własnych rąk. Młodszego z początku rozśmieszy uroczy robocik, jednak myślę, że dzięki prostej treści i sugestywnym (jak zwykle wyjątkowym!) ilustracjom zrozumie również płynący z niej przekaz.

Zaraz, zaraz. Czy to możliwe? Książka z wielką dziurą w środku? Czy nie wygryzł jej jakiś głodny potwór? A może ktoś zrobił nam psikusa! Musielibyście zobaczyć reakcję mojego dziecka. Jego zdziwiona mina i pytanie: "a gdzie jest reszta tej książki?" to już pierwsze zalety nowej propozycji dla dzieci autorstwa Wioli Wołoszyn, z ilustracjami Przemka Liputa. Do tego dochodzą znani bohaterowie — Jano i Wito. A ten otwór... Cóż, otwór robi ogromne wrażenie. Można w niego włożyć głowę i udawać, że siedzi się w paszczy lwa albo w środku... wkrętarki (żżżżzi dżżżżżyyyt), naśladując równocześnie ich głosy i odgłosy. Odważny, przyciągający uwagę pomysł, wartościowa treść, zabawa i nauka wymowy. Trudno przejść obojętnie obok takiej książki — szczególnie, gdy ma się w domu rozgadanego Malca.

Świerszcz (cyk, cyk), pociąg (czu, czu), a nawet kupa (feee i fuuu). Będziecie gęgać jak gęś, ryczeć jak osioł, miauczeć, piszczeć, czy odpalać silnik motocykla (rrrr). Nie ma tu miejsca na ciszę, nudę, czy zniechęcenie. Wszystkiemu zaś towarzyszą bohaterowie znani z innych książeczek z serii Jano i Wito.